Warzywa

Warzywa Warzywa korzeniowe należą do roślin z rodziny baldaszkowatych (marchew, pietruszka, seler), kosmowatych (burak ćwikłowy) lub złożonych (skorzonela). Warzywa korzeniowe mają część jadalną w postaci zgrubiałych korzeni spichrzowych które mają dużą wartość dietetyczną, odżywczą oraz leczniczą. W ich skład wchodzą sole mineralne, cukry i witaminy. Są one roślinami dwuletnimi które w pierwszym roku wegetatywnym w korzeniach gromadzą zapasy pokarmowe które znajda wykorzystanie w drugim roku gdy roślina wytwarza kwiatostany, kwiaty, owoce i nasiona. Warzywa korzeniowe mają małe wymagania klimatyczne i glebowe. Większość tych warzyw uprawiana jest z siewu bezpośredniego do gruntu gdyż rośliny te słabo regenerują korzenie i słabo się przyjmują po posadzeniu. Tylko niektóre takie jak seler, por czy burak ćwikłowy nadają się do sadzenia z rozsady. Warzywa korzeniowe mają wysoką wartość odżywczą i biologiczną, zawierają dużo cukrów, soli mineralnych oraz witamin z grupy B, witaminy PP. Rośliny należące do tej grupy warzyw uprawia się w plonie głównym. Pietruszka pochodzi znad Morza Śródziemnego gdzie rośnie w stanie dzikim najczęściej na skałach w pobliżu źródeł. Znana jest już od czasów starożytności gdzie to była uważana za roślinę ozdobną, jadalną i leczniczą. Wtedy uprawiano pietruszkę naciową a jej odmiana korzeniowa została po raz pierwszy uprawiana w szesnastym wieku. Pietruszka korzeniowa należy do roślin dwuletnich i tak w pierwszym roku wegetacji wytwarza rozetę która składa się z kilkudziesięciu liści i bardzo mocny system korzeniowy natomiast w drugim roku wyrasta rozgałęziony pęd na którym rozkwita baldachimowy kwiatostan. W korzeniu pietruszki gromadzą się zapasy rośliny w postaci cukrów, białka, witaminy C, prowitaminy A. W liściach pietruszki znajdujemy karoten, witaminy z grupy B, cukry, białko oraz witaminę C. Cała roślina bogata jest w olejki eteryczne na przykład apiol. Pietruszka jako surowiec leczniczy wykorzystywana jest w całości czyli liście, korzeń oraz nasiona. Jako roślinę dziko rosnącą we współczesnych czasach trudno ją znaleźć ale jako zioło uprawiana jest praktycznie na całym świecie.