Alergie pokarmowe

Alergie pokarmowe Może się komuś zdarzyć, że pod koniec dobrego obiadu, spotyka go nieprzyjemna niespodzianka: pokrzywka, astma, wymioty, problemy z jelitami. Często winę przypisuje się zepsutej żywności. W rzeczywistości może chodzić właśnie o alergię na dany produkt. Alergie pokarmowe są podstępne. Zazwyczaj ujawniają się w dzieciństwie lub w okresie dojrzewania, ale mogą wystąpić również u dorosłych, zwłaszcza gdy spożywają oni produkty konserwowanie lub jedzenie z puszek. Nadużywanie alkoholu również może sprzyjać pojawieniu się alergii, gdyż ułatwia on wchłanianie substancji pokarmowych, na które organizm reaguje negatywnie. Trudno jest przewidzieć na jaki rodzaj produktu dana osoba jest uczulona. Często reakcja organizmu nie zachodzi po jednorazowym spożyciu, lecz po konsumpcji przedłużonej. Wystąpieniu objawów alergicznych sprzyja również okresowe osłabienie organizmu. Należy więc ustalić, który składnik diety jest odpowiedzialny za uczulenia, z jeżeli objawy powtarzają się, lepiej powierzyć sprawę lekarzowi. Istnieją wszakże pewne typy żywności, które szczególnie łatwo wywołują alergie. Okazuje się, że mniej więcej połowa żywności produkowanej na świecie jest fałszowana lub niejadalna jeszcze zanim trafi na stoły. Powody są różne: infekcje bakteryjne, pleśnie, mikroorganizmy chorobotwórcze lub pozostawienie bez konserwacji łatwo psujących się produktów. Najważniejsze środki ochrony własnego zdrowia znajdują się właśnie w kuchni. Posługujemy się nimi, zwracając baczną uwagę na stan żywności nabytej lub przygotowywanej w domu, przechowując ją w odpowiednim miejscu i dokładnie przestrzegając wszystkich wymogów higienicznych. Poziom technologii i higieny osiągnięty obecnie przez przemysł żywieniowy oraz nowe normy legislacyjne dotyczące produkcji, są w stanie zagwarantować maksimum bezpieczeństwa, jeżeli chodzi o jakość żywności produkowanej fabrycznie. Co innego dzieje się z żywnością naturalną, czyli produkowaną na wsi lecz poza kontrolą państwa. Okazało się, że dawne praktyki, czyli owoce jedzone tuż po zerwaniu, mleko pite prosto od krowy, przetwory babci, wcale nie są godne polecenia. Przykłady te mogą powodować zatrucia pokarmowe i inne choroby.

Dieta Andersona

Dieta Andersona Andersona Aby przyniosła rezultaty zalecane jest jedzenie owoców i soków świeżo wyciśniętych między godziną 00.00 a 12.00, o 12.00 wypijamy sok warzywny a między 12.30 a 16.00 zaczynamy konkretniejsze jedzenie to są sałatki warzywne na bazie sałaty, w żadnym przypadku nie wolno do nich dodawać sosów. Między 16.00 a 20.00 możemy jeść to na co mamy ochotę, ale musimy pamiętać, żeby nie jeść białek z węglowodanami np. mięsa z ziemniakami, ryb z kaszą czy makaronów z serem. I najważniejsze: ostatnie danie jemy między 19.00 a 20.00. Jest jeszcze kilka zakazanych rzeczy: herbata, kawa, woda gazowana i kupowane soki, trzeba je robić samemu. nie powinniśmy też pić ich tuż przed lub w trakcie posiłków. Przykład tej diety to np.: od 00.00 do 12.00 : winogrona, brzoskwinie, kiwi, banany o 12.00 : sok z marchewek od 12.30 do 16.00 : sałatka pomidor, cebula, szczypiorek, sałata od 16.00 do 20.00 : pierś z kurczaka z sałatą, upieczone ziemniaki, marchewka

Dieta Kwaśniewskiego i księżycowa

Dieta Kwaśniewskiego i księżycowa Kwaśniewskiego Odkrył ją dr Jan Kwaśniewski. Dieta ta opiera się w dużej mierze na tym, że pozwala nam jeść tyle ile chcemy po prostu możemy jeść do momentu, kiedy poczujemy się syci podstawą jest to aby się nie objadać. Zalecane spożycie białek to 30 do 50 g kolejnym jej założeniem jest to, że człowiek może się wyleczyć sam, ale jest jeden warunek musi on dostarczać do swojego organizmu tłuszcze. Możemy jeść mięso, pieczywo, a nawet bardzo tłuste potrawy, co wydaje się wielu osobą absurdem ale przynosi efekty. Dorosły człowiek może zjeść do 50 g węglowodanów na dzień. Dieta nazywana jest inaczej dieta optymalną pomaga ona zdrowym jak i chorym. Dozwolone w tej diecie są: Tłuszcze zwierzęce, sery, Jaja, śmietana, mięso wieprzowe, podroby, tłuste ryby, tłuste wywary, drób gęsi kaczki a także kawa, ziemniaki, orzechy, tłuste mleko. Natomiast kategorycznie zabrania się jedzenia : cukru, miodu, wszelkiego pieczywa, klusek, kapusty, ciast, słodkich napoi, ziaren fasoli grochu, budyniu, kisielu. Wielu ludzi wychodzi z założenia, że fazy księżyca wpływają na ludzki organizm, przykładem na to może być to, że podczas pełni ciężko nam usnąć. Fazy księżycowe wpływają też na samopoczucie, a nawet tak ważną podczas odchudzania kondycję. Dieta ta ma na celu ułatwienie przyswajanie składników z rytmem natury. Dieta jest polecana w szczególności ludziom, którzy próbowali już większości diet (niskokalorycznych) i nie przyniosły one oczekiwanych rezultatów. Dopuszczalne są prawie wszystkie pokarmy ale podczas kuracji nie powinno się przekraczać wyznaczonych norm tj. 1000 kalorii przez pierwsze dwa tygodnie i 1200 przez kolejne dwa. Powinniśmy wyeliminować sól i słodycze, dieta ta dzieli się na trzy fazy: Pierwsza faza (przygotowanie): zaczynamy ją na 4 dni przed pełnią księżyca. Dzień powinniśmy zacząć od owoców. Możemy zjeść ich tyle na ile mamy ochotę i do południa nie powinniśmy jeść nic innego, następnie jemy normalnie co chcemy aby zmieścić się w kaloriach (1000) pierwszego dnia mogą to być świeże ananasy, kolejnego arbuz, potem truskawki a ostatniego winogrona. Druga faza (odchudzanie): powinniśmy zacząć ją w dniu kiedy przypada pełnia, czas jej trwania to dwa tygodnie. Wtedy księżyc maleje a my chudniemy i pozbywamy się kilogramów. W tym czasie powinniśmy jeść tylko trzy posiłki na dzień do 1000 kalorii i bardzo ważne musimy dziennie pić dwa litry mineralnej wody. Trzecia faza (regeneracja): to kolejnie dwa tygodnie, księżyc znowu się zaokrągla, robi się pełny, a i my dostajemy większy apetyt, co za tym idzie to to, że dostajemy w prezencie 200 kalorii i mamy ich 1200.

Warzywa

Warzywa Warzywa korzeniowe należą do roślin z rodziny baldaszkowatych (marchew, pietruszka, seler), kosmowatych (burak ćwikłowy) lub złożonych (skorzonela). Warzywa korzeniowe mają część jadalną w postaci zgrubiałych korzeni spichrzowych które mają dużą wartość dietetyczną, odżywczą oraz leczniczą. W ich skład wchodzą sole mineralne, cukry i witaminy. Są one roślinami dwuletnimi które w pierwszym roku wegetatywnym w korzeniach gromadzą zapasy pokarmowe które znajda wykorzystanie w drugim roku gdy roślina wytwarza kwiatostany, kwiaty, owoce i nasiona. Warzywa korzeniowe mają małe wymagania klimatyczne i glebowe. Większość tych warzyw uprawiana jest z siewu bezpośredniego do gruntu gdyż rośliny te słabo regenerują korzenie i słabo się przyjmują po posadzeniu. Tylko niektóre takie jak seler, por czy burak ćwikłowy nadają się do sadzenia z rozsady. Warzywa korzeniowe mają wysoką wartość odżywczą i biologiczną, zawierają dużo cukrów, soli mineralnych oraz witamin z grupy B, witaminy PP. Rośliny należące do tej grupy warzyw uprawia się w plonie głównym. Pietruszka pochodzi znad Morza Śródziemnego gdzie rośnie w stanie dzikim najczęściej na skałach w pobliżu źródeł. Znana jest już od czasów starożytności gdzie to była uważana za roślinę ozdobną, jadalną i leczniczą. Wtedy uprawiano pietruszkę naciową a jej odmiana korzeniowa została po raz pierwszy uprawiana w szesnastym wieku. Pietruszka korzeniowa należy do roślin dwuletnich i tak w pierwszym roku wegetacji wytwarza rozetę która składa się z kilkudziesięciu liści i bardzo mocny system korzeniowy natomiast w drugim roku wyrasta rozgałęziony pęd na którym rozkwita baldachimowy kwiatostan. W korzeniu pietruszki gromadzą się zapasy rośliny w postaci cukrów, białka, witaminy C, prowitaminy A. W liściach pietruszki znajdujemy karoten, witaminy z grupy B, cukry, białko oraz witaminę C. Cała roślina bogata jest w olejki eteryczne na przykład apiol. Pietruszka jako surowiec leczniczy wykorzystywana jest w całości czyli liście, korzeń oraz nasiona. Jako roślinę dziko rosnącą we współczesnych czasach trudno ją znaleźć ale jako zioło uprawiana jest praktycznie na całym świecie.